Κρατήστε μια τέλεια όραση

Είχα μερικά "AHA της" κατά το παρελθόν έτος και τον Bruce μου ενθαρρύνεται να τα μοιράζεται σε αυτό το blog. Ελπίζω ότι θα βρείτε χρήσιμα στην αποδοχή της αγάπης του Θεού.

Δουλεύω στο σπίτι και μερικές φορές υπάρχουν κενά μεταξύ των θέσεων εργασίας που μπορώ να χρησιμοποιήσω για τη μελέτη. Κάνω 3D animation και το πεδίο είναι τόσο βαθύ και ευρύ ώστε να απαιτεί ένα τεράστιο ποσό της μελέτης. Ευτυχώς μου αρέσει το κάνουμε, αλλά σε κάποιο σημείο που μπορείτε να πάρετε κορεσμένη και εκεί βρήκα τον εαυτό μου εκείνη τη συγκεκριμένη ημέρα.

Αποφάσισα να πάω έξω και να πάρει εντελώς μακριά από τον υπολογιστή για λίγο. Ήθελα να κάνω κάτι απτό, όπως αναρρίχηση σε ορισμένα πετρώματα, αισθάνονται τον ήλιο στο πρόσωπό μου ... τέτοιου είδους πράγματα. Έτσι πήγα στην τοπική δεξαμενή για κάποια πεζοπορία.

Ως ημέρα της εβδομάδας δεν υπήρχε κανείς άλλος εκεί έξω και εννοώ κανέναν! Επίσης είχε μόλις χιονίσει όλα ήταν τόσο φωτεινό, καθαρό, και το κρύο. Καθώς περπατούσα ήμουν θυμόμαστε τι Eckhart Tolle έλεγε για την ύπαρξη στη στιγμή, και ότι η επόμενη στιγμή δεν είναι καλύτερο από αυτό. Έτσι, αντί να το περπάτημα με γρήγορο ρυθμό τα πόδια μου πολύ αργά απολαμβάνοντας την κρίση του χιονιού κάτω από κάθε βήμα.

Υπήρχε ένα μικρό κομμάτι μιας άνεμος που έκανε λίγο άβολα έτσι όταν βρήκα τελικά μια θέση που ήταν έξω από τον άνεμο, κάθισα σε ένα μεγάλο βράχο. Ο ήλιος ήταν φωτεινός και ζεστός και θα μπορούσα να αισθανθώ ζεστασιά ναυάγιο αυτό είναι μέσα στο δέρμα μου, όπως έχω κλείσει τα μάτια μου και να αντιμετωπίζουν άμεσα σε αυτό. Ήμουν ήρεμος και ήσυχος κι αλλιώς έτσι σκέφτηκα γιατί να μην πάρει αυτή τη στιγμή για να κάνετε κάποια διαλογισμό.

Ένα μικρό backstory: Στην κατηγορία ACIM παρευρίσκομαι υπάρχει ένα νέο τύπο ο οποίος μιλούσε για άκουσμα της φωνής του Αγίου Πνεύματος. Ζούσε στη Γιούτα κάπου και ένιωσα την ανάγκη να προχωρήσουμε, αλλά δεν ήταν σίγουρος πού θα μετακινήσετε. Αργότερα άκουσε μια φωνή που είπε "Pueblo". Είσαι νέα για την πορεία δεν ήξερε αν θα μπορούσε να εμπιστεύονται ό, τι άκουγε έτσι ζήτησε και πήρε και πάλι την ίδια απάντηση. Δύο φορές ζήτησε και πήρε την ίδια απάντηση. Αλλά στο μυαλό του είχε φανταστεί αυτό και δεν του δώσει τα διαπιστευτήριά. Τέλος, η επόμενη μέρα έκανε κάτι και μια φωνή σαφής ως κουδούνι είπε: «Πίστεψέ με, αυτό είναι Pueblo».

Ήμουν χαρούμενος για εκείνον, αλλά την ίδια στιγμή ήμουν λίγο ζηλιάρης. Εδώ έχουν μελετήσει αυτά τα πράγματα για πολλά, πολλά χρόνια και δεξιά από το ρόπαλο του «νεότερου» βαθμολογίες μια τρύπα-in-one. Δεν είναι σαν να τον begrudged ακούγοντας τη φωνή του Αγίου Πνεύματος, ή ότι δεν έχω ακούσει τον εαυτό μου, αλλά αυτό ήταν μια πολύ, πολύ καιρό από τότε που άκουσα την φωνή.

Έτσι, πίσω στη δεξαμενή. Καθόμουν, προσπαθώντας να διαλογίζεται, τέντωμα για να ακούσει τη φωνή του Αγίου Πνεύματος και σε κάποιο σημείο είπε: "δώσε μου κάτι. Μια λέξη, ένα συναίσθημα, τίποτα! "Και υπήρξε απόλυτη σιωπή, δεν είναι απλό πράγμα. Τότε συνειδητοποίησα ότι προσπαθούσε να αναγκάσει την όλη κατάσταση. Είχα τη δημιουργία ενός τέτοιου αντίσταση ότι ακόμη και αν το Άγιο Πνεύμα προσπαθεί να πει κάτι για μένα που πιθανότατα δεν θα είναι σε θέση να περάσει. Έτσι άφησα όλη αυτή η κατάσταση πάει και σηκώθηκε έτσι θα μπορούσα να ξεκινήσω με τα πόδια το μονοπάτι κάτω πάλι. Αλλά, όπως στεκόμουν εγώ σταμάτησε για μια στιγμή να σε λίγο περισσότερο από αυτό το υπέροχο ήλιο και αυτές οι λέξεις από το μυαλό μου: "κρατήσει μια τέλεια εικόνα του κόσμου". Δεν υπήρξαν εκρήξεις τρομπέτα ή ο ήχος μιας χορωδίας. Δεν ήταν υπέροχο συναίσθημα ή φανφάρες οποιουδήποτε είδους. Αλλά άρχισα να σκέφτομαι γι 'αυτούς και το σκέφτηκα περισσότερο γι' αυτούς η πιο ισχυρή που έγινε. Θυμάμαι που έψαχνα από την δεξαμενή με μέγιστη Πάικ στην απόσταση και είχα την πιο ισχυρή αίσθηση ότι θα μπορούσα πραγματικά να δείτε αυτό το τέλειο κόσμο. Και όπως είδα να τελειοποιήσει επέστρεψε σε μένα όλο και τέλεια. Το μυαλό μου ένιωσα τόσο σαφή και όλο και ζωντανό. Όλο αυτό προέρχεται από Eckhart Tolle πρακτική της δίνοντας την αξιοπιστία ΤΩΡΑ, σε αντίθεση με το παρελθόν.

Αυτή είναι μια εικόνα που είναι ιδιαίτερα χρήσιμο για την κατανόηση τι Eckhart Tolle λέει. Όταν αρχίζουν να συνειδητοποιήσουν το τώρα, γνωρίζουμε μια στιγμή που αρχίζει να απλώνεται και να γίνει όλος είναι εκεί του χρόνου. Αρχίζουμε να χαλαρώσετε σε αυτό, να θυμηθούμε ότι, πράγματι, δεν χρειάζεται να ανησυχούν για το μέλλον, επειδή δεν υπάρχει. Στη συνέχεια, μια στροφή αρχίζει να συμβαίνει όταν αρχίζουμε να αισθανθεί το τι ζητά ο Έκχαρτ Πεδίο τώρα. Αυτό είναι το στάδιο στο οποίο δρουν όλοι οι παράγοντες. Στην αρχή είμαστε απλά γνωρίζει τους φορείς, αλλά όπως έχουμε γίνει πιο εναρμονισμένο με το αίσθημα του πεδίου της Τώρα αρχίζουμε να αισθανόμαστε τον διακριτικό περιβάλλον υποβάθρου κατά την οποία όλοι δράσης συμβαίνει. Αυτό είναι μεγάλο "AHA" μου ήταν. Για να "κρατήσει μια τέλεια εικόνα του κόσμου" το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να θυμηθούμε τι το Πεδίο του μοιάζει τώρα. Για να χρησιμοποιήσετε Γήπεδο ορολογία, το Πεδίο του Τώρα είναι η αιωνιότητα! Είναι η συνεχής Ιερά Άμεση. Όταν μπορούμε να το γνωρίζουν αυτό στο παρασκήνιο, έχουμε ανταλλάξει την ιδέα του χρόνου (τομέας του εγώ του παρελθόντος και του μέλλοντος), για την αιωνιότητα (η παρούσα στιγμή-αιωνιότητα). Τον πραγματικό τους εαυτό μας ζουν στην αιωνιότητα, έτσι όταν το μυαλό μας είναι παρόντες, έτσι κι εμείς!

Εδώ είναι η εξαπάτηση: Το εγώ είναι πεπεισμένη ότι υπάρχει κάτι λάθος με αυτό και ότι μπορεί να καθοριστεί από θερμαίνοντας πέρα ​​από το παρελθόν και να τις αναλύουν. Αυτή είναι η πλάνη! Δεν υπάρχει τίποτα λάθος με μας εάν εστιάσουμε στο τώρα (αιωνιότητα). Σε ένα μάθημα στο Θαύματα υπάρχει ένα κεφάλαιο που ονομάζεται The Quiet Απάντηση. Αναφέρει ότι το ιερό είναι στιγμιαία, όπου τα προβλήματά σας θα πρέπει να ασκηθεί και έφυγε. Αυτό είναι επίσης ό, τι το τραγούδι της προσευχής, λέει σε έναν ελαφρώς διαφορετικό τρόπο. Μην φέρετε το πρόβλημα στο διαλογισμό. Δηλώστε την ερώτησή σας πριν πάτε στο διαλογισμό και στη συνέχεια να τα αφήσετε όλα πάνε όπως θα επικεντρωθεί στην τρέχουσα στιγμή. Προσωπικά δεν έχω βιώσει κάποια στιγμιαία απαντήσεις, αλλά σε πιο φωτεινούς στιγμές μου γνωρίζω ότι τα προβλήματα μου, δεν υπάρχουν πραγματικά. Η ταυτότητα που έχει όλα τα προβλήματα δεν είναι το πραγματικό μου!

Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν συνεχίζουν να παλεύουν με τις αισθήσεις του την ενοχή και τα πράγματα που προκύπτουν από αυτή. Αλλά η διαφορά είναι ότι το εγώ πιστεύει ότι είμαστε εγγενώς λανθασμένη. Το Άγιο Πνεύμα από την άλλη πλευρά, θυμόμαστε Αγιότητά μας για μας, συμβούλια ότι είμαστε ακόμα τέλειο, αλλά έχουν κάλυψαν λόγω του φόβου μας της αγάπης του Θεού. Όταν νιώθουμε "νοθεία" αυτό που πραγματικά συμβαίνει είναι ότι ένα μεγάλο κομμάτι του ασυνείδητου ενοχή έχει έρθει σε γνώση μας. Το εγώ τότε κάνει το λάθος να κρίνουμε thusly: "Πώς μπορώ να είμαι μέρος της Αυτού Αγιότητας όταν νιώθω τόσο θυμωμένος / κατάθλιψη / ένοχος / άπληστοι / λάγνες / εκδικητικός / <whatever>; Είναι κρίση του εγώ και την επακόλουθη αυτο-καταδίκη της ασχήμιας αντιλαμβάνεται ότι φαίνεται να μας χωρίσει από την Πηγή μας και αυτός είναι ο λόγος που αισθανόμαστε τόσο χαμένοι. Στην πραγματικότητα, τη γνώμη του Θεού για μας δεν έχει αλλάξει από ένα μικρόν. Τι πρέπει να κάνουμε είναι να αναστείλει τη δική μας κρίση και να θυμάστε ότι είμαστε ανίκανοι να κρίνουμε σωστά. Στη συνέχεια, όπως μας λέει ACIM, να ζητήσει από το Άγιο Πνεύμα να κρίνει για εμάς. Φέρτε τον πόνο του εαυτού μας-αποφάσεις του ΕΣ και ζητήστε να δείτε μια διαφορετική πραγματικότητα. Οι αποφάσεις μας γίνονται σε ένα μυαλό που πιστεύει ότι είναι ξεχωριστό από το Θεό και επίσης πιστεύει ότι είναι σωστό. Τι ένας επικίνδυνος συνδυασμός! Πώς μπορεί κάτι ευεργετική βγει από αυτό; Αυτό που χρειαζόμαστε είναι μια απάντηση πέρα ​​από τις δικές μας ιδέες? Η ίδια απάντηση θα μας φέρει την ειρήνη. Είναι η μόνη απάντηση που θα μας ελευθερώσει. Τη δική της ανεξάρτητη σκέψεις μας είναι ο λόγος που βιώνουμε τον πόνο στην πρώτη θέση!

Μια άλλη εικόνα που είχα φέτος ήταν για το πώς χρησιμοποιεί την κρίση του μίσους ως εργαλείο:
Απόφαση (το είδος, όπου κρίνουμε αξία ενός άλλου ατόμου) είναι το εργαλείο που χρησιμοποιούμε για να διαχωρίσετε τους άλλους (και κατά συνέπεια τον εαυτό μας) από την αγάπη του Θεού. Είναι ένα θανάσιμο εργαλείο, αν δεν μπορούμε να το συνειδητοποιήσουμε. Είναι, στην πραγματικότητα, το μίσος. Όλα μίσος είναι μίσος για τον εαυτό αν μπορεί να στοχεύουν προς κάποιον άλλο. Σκεφτείτε τι νιώθεις όταν μισούν: σας κόβοντας το αντικείμενο του μίσους από την ένταξή σας στην Αγάπη του Θεού. Θα κρίνουμε μία φορά και για πάντα ότι το αντικείμενο του μίσους σας είναι εντελώς ανάξια της αγάπης του Θεού. Στην πραγματικότητα, μπορείτε να στείλετε αυτό το πρόσωπο (ή οτιδήποτε άλλο) στην κόλαση στο μυαλό σας. Έτσι, αν όλα μίσος είναι αυτο-μίσος τότε προσδιορισμό ότι είστε πάντα ανάξιοι της αγάπης του Θεού.

Να θυμάστε ότι δεν υπάρχει τίποτα πέρα ​​από τις δυνάμεις του ΕΣ για να επουλωθούν (πώς θα μπορούσε να υπάρξει;). Εμείς δεν χρειάζεται να μισώ κανέναν για τη λήψη αγάπη του Θεού μακριά από εμάς γιατί δεν μπορεί να αφαιρεθεί. Αλλά συνήθως μπορούμε να αισθανθούμε μόνο την παρουσία της αγάπης λαμβάνοντας τον πόνο μας για το ΕΣ και ζητά να δει μια διαφορετική πραγματικότητα από την οδυνηρή αυτή που σήμερα βλέπουμε. Στη δική μου τη ζωή αυτό που έχει δουλέψει για μένα είναι να ρωτήσω: "Παρακαλώ επιτρέψτε μου να κατανοήσουμε αυτή την κατάσταση με τρόπο που φέρνει την ειρήνη». Η πράξη του να γίνει αυτό θα οδηγήσει στην συγχώρεση, αν είμαστε ειλικρινείς. Σε ορισμένες περιπτώσεις, πρέπει να εργαστούμε ενάντια απροθυμία μας και μόνο είναι ανθεκτικές. (: O).

Το άλλο πράγμα που πρέπει να θυμόμαστε είναι ότι κάθε φορά που είμαστε απρόθυμοι να συγχωρήσει ορισμένα πρόσωπα και καταστάσεις, να γίνουν σύμβολα μίσους που μπορεί να ξεπεράσει την αγάπη του Θεού και αυτό θα μας αποδυναμώσει. Αυτό είναι επικίνδυνο, διότι η φωνή της αγάπης φαίνεται να μεγαλώνει ολοένα και μακρύτερα από εμάς. Στην πραγματικότητα έχουμε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι το μίσος είναι η πραγματικότητα και η αγάπη είναι η αυταπάτη (Οι νόμοι του χάους στην ACIM). Θα γίνει ταυτόχρονα φοβούνται περισσότερο από την αγάπη που καθιστά πιο δύσκολο να εμπιστεύονται και να ζητήσετε βοήθεια.

Χάρη στην Bruce για την έναρξη αυτής της blog, όπου μπορούμε να μάθουμε από τις εμπειρίες του άλλου. Ελπίζω να βρείτε χρήσιμες αυτές οι ιδέες στη δική τους μάθηση σας. Ένα από τα πιο όμορφα πράγματα που έχω βρει είναι το πόσο το Άγιο Πνεύμα νοιάζεται για μας. Ο καθένας μας έχει συνολικά ανησυχία και την καλοσύνη του ΕΣ. Δεν υπάρχει τίποτα που χρειαζόμαστε είναι ντροπή ή αμηχανία για το ΕΣ, επειδή γνωρίζει ούτως ή άλλως (: O). Δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα πάρα πολύ δύσκολο να θεραπευτεί εντελώς εάν εμείς απλώς να αποφασίσει να θέσει την εμπιστοσύνη μας σ 'Αυτόν. Η απόφαση αυτή είναι πραγματικά η μόνη που είναι failsafe!

Lux et άτομα,

Ο Dave Van Dyke